Maandelijks archief: februari 2019

#dagcreatie 143 – pyjama

Standaard

gestreept

de zebra trendsetter voor gestreepte onesies

©vivapo – 27/2/19

Pyjama was deze keer het thema van Marion Driessens’ schrijfuitdaging (Doldriest) voor een zeswoordenverhaal met beeld.

Namasté, Viviane

Bron afbeelding: Pixabay

Advertenties

#dagcreatie 142 – dansende totems

Standaard

P1130021

dansende totems

pure imaginatie

frivool handenspel

©vivapo – 23/2/19


Voor mijn Japans gedicht op zaterdag (een idee van Doldriest) liet ik mij inspireren door “jeux de mains” van Claudine Goux (*) uit de Kunstcollectie van het Museum St.-Guislain te Gent.

foto: ©vivapo – 19/2/19

Namasté, Viviane

(*) Claudine Goux (F) werkte als huisarts totdat ze door de kunst gegrepen werd. In haar twee- en driediemensionale werk geeft ze vorm aa imaginaire, exotische totems en wezens en verkent ze mythische en religieuze thema’s in verschillende technieken: etsen, tekenen met inkt en schilderen met acrylverf.

#Taal-elfje – week 12

Standaard

Schermafbeelding 2019-02-21 om 22.17.57Dagelijks
bevat Taaldrop
een of andere
moei­lijk­heid in de op­ga­ve
instinkers
#Taal-elfje 084

Gent

je
hoort mensen
vaak West-Vlaams spreken
in het Oost-Vlaamse Gent
ex-studenten
#Taal-elfje 083

maneschijnin
het leven
is niet elke
dag vol rozengeur en
maneschijn
#Taal-elfje 082

lokalen

De
lokale jeugdbeweging
zoekt opnieuw een
andere locatie voor haar
lokalen.
#Taal-elfje 081

hondWat
ruikt jouw
hond toch lekker.
Ik heb hem net
gedoucht.
#Taal-elfje 080

smog“Subsidies
voor roetfilters
zijn vandaag een
betere maatregel dan een
smogalarm”

een
uitspraak van
de minister van
leefmilieu. De groenen knikten
instemmend

#Taal-elfje 079

examenperiodezullen
klimaatspijbelaars nog
makkelijk hun diploma
halen in de eerste
examenperiode?

#Taal-elfje 078

 


Toelichting (Bron Taaldrop):
#Taal-elfje 078: In de betekenis  van examenperiode is ‘zittijd’ geen algemeen Nederlands.
#Taal-elfje 079: “op vandaag” is geen algemeen Nederlands.
#Taal-elfje 080: De <e> van het oorspronkelijke Franse werkwoord (doucher) wordt niet tot de stam gerekend. Het voltooid deelwoord vorm je door <t> toe te voegen aan de stam. Je schrijft dus ‘gedoucht’.
#Taal-elfje 083: Je zou denken, als er stinkerds zijn, dat er ook instinkerds zijn, maar dat is niet zo.

Bron afbeeldingen: Pixabay

Namasté, Viviane

#dagcreatie 141 – Manna-Art

Standaard

Op woensdag 20/2/19 was ’t SchrijfNest te gast in het Manna-ARTCenter te Brugge. Een verslagje kan je lezen op vivapo’s blog. Ik voelde mij aangetrokken door het kunstwerk “Le jour de repos” van Francis Mean (B) , één van de tien etsen uit de serie De Tien Woorden.

Viv-01

zeven trekt mijn aandacht
nodigt me uit
laat los
vertrouw
vol overgave
aan het water
zee geeft je ruimte

Inwijding

zeven heilig getal
dringt in moeder aarde
helder water diep blauw
zeven heilig getal
volgen van een lokroep
helder water diep blauw
uitroepteken gevaar
volgen van een lokroep
van gang naar overgang
uitroepteken gevaar
of gele wegwijzer
naar vrijheid en zuurstof
van gang naar overgang
zeven heilig getal
inwijding

rustdag
zevende dag
om te genieten
om te schrijven
om te mediteren
in volle
vrijheid

de Tien Woorden
een serie etsen
andere kijk op
de Tien geboden
le jour de repos
een vingerwijzing
in serie etsen
de Tien Woorden

groep-04

zeven
vrouwen schrijven
aan ovalen tafel
tussen kunst en muziek
stilte
stilte
resoneert op het papier
in ons hart
en samen
zijn

©vivapo – 20/2/19

Namasté, Viviane

bron foto’s: ©vivapo – 20/2/19
schrijfvormen: zandloper, kort pantoum, rondgedicht, rondeel en spiegelelfje

 

 

 

Schaaps’ Schrijfuitdaging #11: natte haren

Standaard

oude en jonge hand

Lovis zit aan een vierkante tafel samen met vier vrouwen en één man, allemaal leeftijdsgenoten.  Zij is als eerste klaar met het middageten, enkel het toetje staat nog voor haar, naast het bord met daarop het bestek.  “Eet je jouw dessert niet op vandaag” vraagt de vrouw die de tafel komt afruimen monkelend.  “Straks, straks” antwoordt ze en er verschijnt een glimlach op haar gezicht.  Ze is goed geluimd, zoals dat ook iedere week op dezelfde dag het geval is. 

Ze heeft het reeds sinds het ontbijt in de gaten: op de kalender aan de muur staat het cijfer dertien, met daaronder februari maar vooral – in hoofdletters – WOENSDAG. Op woensdag krijgt ze ’s middags bezoek. Neen, niet zomaar bezoek. Haar jongste kleinkind komt na ’t school bij haar langs. Nooit voor lang maar dat hoeft ook niet. Hij heeft niet veel tijd nodig om haar een knuffel te geven en een stoel bij te schuiven voor hun wekelijks ritueel. 

Lovis geniet dan telkens van iets wat ze eigenlijk niet hoort te doen maar wat ze lekker wél doet. Op haar leeftijd kan men haar toch niet meer van ongehoorzaamheid beschuldigen? Integendeel, ze doet aan goede werken: de hongerigen spijzen en de dorstigen laven.  Haar kleinzoon heeft immers altijd grote honger als de school uit is.

Haar tafelgenoten zitten ook mee in het complot. Niemand denkt er nog maar aan om te verraden dat zij op woensdag nooit zelf haar dessert verorbert. “Ik denk dat hij vandaag niet komt” zegt één van haar tafelgenoten.  “Het giet water.  Je verwacht toch niet dat die jongen daar door komt.” “Je zal je toetje zelf moeten opeten”, zegt een andere vrouw. “Ik lust wel een tweede toetje” grapt de enige man aan haar tafel. “Toet-toet” zegt Lovis, “hij komt vast en zeker.” “Kijk, kijk, daar is hij” fluistert haar overbuur. 

Lovis draait zich om en zet zich klaar om een stevige knuffel in ontvangst te nemen. Wanneer ze enkele koude spatjes op haar warme wangen voelt kijkt ze naar hem op. “Mijn kind” zegt Lovis “wat zijn je haren nat. Ben je uit zwemmen geweest?”

“Oma, wat ben jij toch plezant” antwoordt haar kleinzoon. Terwijl hij met één oog naar het toetje kijkt schuift hij een stoel dichterbij om naast haar te zitten.

©Viviane Van Pottelberghe


Deze (zondag)namiddag schreef ik dit verhaaltje voor de elfde schrijfuitdaging van Schaap Schrijft.

Voor haar schrijfuitdaging had ze het boek “Ronja de roversdochter” van Astrid Lindgren (1981) op een willekeurige pagina geopend en daar een stukje tekst uit gepikt.

Schrijf een verhaal van maximaal 400 woorden waarin je het volgende stukje verwerkt: ‘Mijn kind,’ zei Lovis. ‘Wat zijn je haren nat . Ben je uit zwemmen geweest?’

Namasté, Viviane

Bron Afbeelding: Pixabay

Schaaps’ Schrijfuitdaging #10: winters weer

Standaard

schermafbeelding2019-01-31om23.44.04

volmaakte
stappen
in sneeuw
merel fluit

stappen
hart zingt
merel fluit
voet zoent

hart zingt
ik geniet
voet zoent
aarde kust

ik geniet
jarig jong
aarde kust
zeventig

jaar jong
in sneeuw
zeventig
volmaakt

©vivapo – 9/2/19


Schrijf een GEDICHT van maximaal 100 woorden bij het thema: winters weer. Dat was Uitdaging #10 van Schaap Schrijft vorige zaterdag. Ik liet mij inspireren door mijn zeswoordenverhaal van 30 januari. Die ochtend zette ik mijn eerste stapjes in de wereld als kersverse 70 jarige, blootsvoets in de sneeuw.

Namasté, Viviane