Categorie archief: #Inspiratie

Schaaps’ Schrijfuitdaging #10: natte haren

Standaard

oude en jonge hand

Lovis zit aan een vierkante tafel samen met vier vrouwen en één man, allemaal leeftijdsgenoten.  Zij is als eerste klaar met het middageten, enkel het toetje staat nog voor haar, naast het bord met daarop het bestek.  “Eet je jouw dessert niet op vandaag” vraagt de vrouw die de tafel komt afruimen monkelend.  “Straks, straks” antwoordt ze en er verschijnt een glimlach op haar gezicht.  Ze is goed geluimd, zoals dat ook iedere week op dezelfde dag het geval is. 

Ze heeft het reeds sinds het ontbijt in de gaten: op de kalender aan de muur staat het cijfer dertien, met daaronder februari maar vooral – in hoofdletters – WOENSDAG. Op woensdag krijgt ze ’s middags bezoek. Neen, niet zomaar bezoek. Haar jongste kleinkind komt na ’t school bij haar langs. Nooit voor lang maar dat hoeft ook niet. Hij heeft niet veel tijd nodig om haar een knuffel te geven en een stoel bij te schuiven voor hun wekelijks ritueel. 

Lovis geniet dan telkens van iets wat ze eigenlijk niet hoort te doen maar wat ze lekker wél doet. Op haar leeftijd kan men haar toch niet meer van ongehoorzaamheid beschuldigen? Integendeel, ze doet aan goede werken: de hongerigen spijzen en de dorstigen laven.  Haar kleinzoon heeft immers altijd grote honger als de school uit is.

Haar tafelgenoten zitten ook mee in het complot. Niemand denkt er nog maar aan om te verraden dat zij op woensdag nooit zelf haar dessert verorbert. “Ik denk dat hij vandaag niet komt” zegt één van haar tafelgenoten.  “Het giet water.  Je verwacht toch niet dat die jongen daar door komt.” “Je zal je toetje zelf moeten opeten”, zegt een andere vrouw. “Ik lust wel een tweede toetje” grapt de enige man aan haar tafel. “Toet-toet” zegt Lovis, “hij komt vast en zeker.” “Kijk, kijk, daar is hij” fluistert haar overbuur. 

Lovis draait zich om en zet zich klaar om een stevige knuffel in ontvangst te nemen. Wanneer ze enkele koude spatjes op haar warme wangen voelt kijkt ze naar hem op. “Mijn kind” zegt Lovis “wat zijn je haren nat. Ben je uit zwemmen geweest?”

“Oma, wat ben jij toch plezant” antwoordt haar kleinzoon. Terwijl hij met één oog naar het toetje kijkt schuift hij een stoel dichterbij om naast haar te zitten.

©Viviane Van Pottelberghe


Deze (zondag)namiddag schreef ik dit verhaaltje voor de elfde schrijfuitdaging van Schaap Schrijft.

Voor haar schrijfuitdaging had ze het boek “Ronja de roversdochter” van Astrid Lindgren (1981) op een willekeurige pagina geopend en daar een stukje tekst uit gepikt.

Schrijf een verhaal van maximaal 400 woorden waarin je het volgende stukje verwerkt: ‘Mijn kind,’ zei Lovis. ‘Wat zijn je haren nat . Ben je uit zwemmen geweest?’

Namasté, Viviane

Bron Afbeelding: Pixabay

Advertenties

Schaaps’ Schrijfuitdaging #10: winters weer

Standaard

schermafbeelding2019-01-31om23.44.04

volmaakte
stappen
in sneeuw
merel fluit

stappen
hart zingt
merel fluit
voet zoent

hart zingt
ik geniet
voet zoent
aarde kust

ik geniet
jarig jong
aarde kust
zeventig

jaar jong
in sneeuw
zeventig
volmaakt

©vivapo – 9/2/19


Schrijf een GEDICHT van maximaal 100 woorden bij het thema: winters weer. Dat was Uitdaging #10 van Schaap Schrijft vorige zaterdag. Ik liet mij inspireren door mijn zeswoordenverhaal van 30 januari. Die ochtend zette ik mijn eerste stapjes in de wereld als kersverse 70 jarige, blootsvoets in de sneeuw.

Namasté, Viviane

 

 

#dagcreatie 137 – kwaliteiten

Standaard

SchrijfNeset kwaliteiten

Leg
ik mijn
oor te luisteren
naar wat anderen zeggen
dan hoor ik niks bijzonder.
Luister ik echter met mijn hart
dan ben ik getuige van een wonder.
Mijn hart en mijn ziel vibreren op klanken
van woorden die de ander uitspreekt of mij schrijft.
Ik ben de ander, de ander ben ik. In resonantie.

 

jij
een vrouw
uit de duizend
kabbelt als een beekje
rustgevend

Er
was eens
een boze vrouw.
Ze vroeg aan haar
spiegeltje
Spiegeltje,
wie is de mooiste
vrouw van ’t land?
Wie, denk
je?

Wie
ben jij?
Een grappige man?
Een stille genieter?
Een poëtische ziel?
Jij bent
uniek!

parfum de la plume
schrijven en delen
kleurrijke uitwisseling
communicatie
zwangere woorden
vol van zin
baren een nieuwe relatie

Enthousiasme om te schrijven
Niet te stelpen drang
T werkt aanstekelijk
Hou me maar tegen
Ook anderen zijn in dit bedje ziek
Uitbundig pennen ze pagina’s vol
Schrijven zelfs hun biografie
In handschrift of op de laptop
Aan schrijfuitdagingen geen gebrek
Samen schrijven lezen en delen
Met of zonder reacties of feedback
Elk zorgt voor de hygiëne van de ziel

Aan anderen zien hoe ze zich voelen
het is niet aan iedereen gegeven.
Je kan gebruik maken van je talent.
Aan anderen zien hoe ze zich voelen
Nog voor er één woord is gevallen
kan jij reeds de situatie inschatten.
Het is niet aan iedereen gegeven
aan anderen zien hoe ze zich voelen.

©vivapo – ’t SchrijfNest 6/2/19


Het overzicht van de gebruikte schrijfvormen en de oogst van de deelnemers vind je op de blog mijmeren op papier

Namasté, Viviane
foto: ©vivapo

De kracht van betekenis

Standaard

p1120764

dagelijks
danken mediteren
schrijvend reflecteren mezelf
en de natuur ontvangen
voornemen

stilstaan
bij hoogtepunten
dieptepunten en keerpunten
een boeiende reis door
herinneringen

p1120769alles
gebeurt gewoon
geheel vanzelf daar
heb ik geen vat
op

verleden
heden en
toekomst onder de
loupe nemen wat een
verrassing

p1120765kalmte
wees geduldig
vraag nooit waarom
leven en dood geen
probleem

p1120766kalmte
de schoonheid
van tijd van
imperfectie en van creatief
leven

p1120767kalmte
met verwondering
naar ’t leven kijken
alles gebeurt gewoon geheel
vanzelf

*****

reflecteren
over spirituele
ervaringen wekt een
slapende herinnering weer tot
leven.

aan de grond genageld
sta ik oog in oog met
uitgebloeide paardenbloem
langs het bergpad intact
aan de grond genageld
engel met een boodschap
pluisjes hemelse muziek
ik sta oog in oog met
uitgebloeide paardenbloem
aan de grond genageld

©vivapo – 18-20/1/19

Namasté Viviane

Schaaps’ Schrijfuitdaging #8: schrijf bij een afbeelding

Standaard

Altijd leuk, die schrijfuitdagingen van Schaap Schrijft, al vind ik de opdracht van deze week bijzonder moeilijk. Er werd ons gevraagd een  tekst te schrijven bij onderstaande afbeelding. Mijn bijdrage – een limerick – vind je onder de tekening van Amandine Piu

f1f67dc437e803d60278eea5cd0ec429

Kaaiman op de schoolbus

Nee, nee, ik wil niet naast Jaap op de schoolbus zitten.

Straks begint hij opnieuw te plagen en te vitten.

Over mijn knuffel notabene.

“Een kaaiman nam de benen”

roept hij dan heel luid, “hij had last van de hitte”.

 

Dan is er op de bus weer groot kabaal

want de kinderen geloven zijn verhaal.

Ze zien mijn knuffel vliegen

Jaap is dus niet aan het liegen.

Dit komt ooit nog in het kinderjournaal.

©vivapo – 6/1/19

 

Namasté, Viviane