Categorie archief: #kort verhaal

Geheime relatie

Standaard

JAN

“De vermiste sok had een relatie” antwoordde Jan zonder nadenken toen zijn moeder in zijn voetbaltas tevergeefs naar een ontbrekende sok zocht en hem daarover aansprak.

“Had een relatie?!?” repliceerde moeder plagend.
“Ja” antwoordde Jan laconiek.
“Met wie dan wel?” speelde moeder het vermeende spelletje mee.
“Met de sok van Aïsha” floepte Jan er uit.

Aïsha speelde in het team van Jan, dat wist moeder. Zij had het meisje reeds ontmoet toen zij naar de thuismatchen van haar jongste zoon ging kijken.
“Aan het eind van een relatie vraag je die sok toch gewoon terug’ gekscheerde moeder, terwijl ze verder de wasmachine vulde.
“Gaat niet” zei Jan kort.

Moeder hoorde aan de intonatie dat Jan het moeilijk had.  Had haar zoon van negen liefdesverdriet? Ze keek op en zag dat haar stoere voetballer met tranen in de ogen stond.
“Waarom gaat dat niet Jan?” zei moeder met zachte stem terwijl ze hem bleef aankijken.

Met horten en stoten ontsloot Jan de geheime relatie van de vermiste sok.
“Aïsha was er niet vanmorgen. De trainer zei dat ze niet langer welkom was in ons land. Dat de Minister haar op het vliegtuig had gezet. Ze moest terug naar haar geboorteland. Weet je nog mama, dat ze daar vorig jaar op een bootje was gevlucht samen met haar mama, papa, twee broertjes en nog heel veel andere mensen?”.
“Ja, dat herinner ik mij” zuchtte mama.
Er volgde een lange stilte.
“Ze mocht van de minister geen afscheid komen nemen, zei de trainer. Dat vind ik niét eerlijk van hem!”.
“Ik begrijp dat dit jou jou verdrietig maakt” opperde mama voorzichtig.
“Ja, maar niet alleen mij. Ook mijn linker sok was verdrietig”.
“Jouw linker sok. Hoezo?” vroeg mama verbaasd.

“Ja.  Voor iedere match wisselden Aïsha en ik onze sokken in de kleedkamer. Tijdens de match droeg ik mijn rechter sok en Aïsha’s linker sok. En Aïsha droeg mijn linker sok en haar rechter sok. Zo waren mijn linker sok en haar rechter sok anderhalf uur lang dicht bijeen.”

Na enige stilte herpakte Jan zich.
“Mijn linker sok had een mooie relatie mama. De trainer feliciteerde Aïsha en mij geregeld omdat wij goede passen aan elkaar gaven”.
“En waar is die linker sok nu?” probeerde mama voorzichtig.
“Op de terugweg gooide ik mijn linker sok in een roeibootje dat hier aan de kade lag.  Als een bootje hier geraakt met heel veel mensen moet het toch ook ginder kunnen geraken met één sok hé mama?”.


Tijdens de Boekenbeurs verzamelde Creatief Schrijven vzw “Six Word Stories”. Elke dag koos een expert uit het boekenvak zijn/haar favoriete Six Word Story op dwarsboom.be.

Azertyfactor daagde uit om aan de slag te gaan met één van de 14 winnende Six Word Stories. Zo’n Six Word Story diende als openingszin van een kort verhaal dat maximaal 500 woorden telt. Iedere deelnemer mocht één, twee of drie verhalen insturen. Elk verhaal begint met een andere Six Word Story.

Ik zond drie verhalen in. Dit was het tweede, geïnspireerd(*) door het Six Word Story van Lize Liesbeth : ‘De vermiste sok had een relatie’.

Vandaag – 23 mei 2018 – kreeg ik deze reactie van An Leenders, directeur van Creatief Schrijven vzw:

Schermafbeelding 2018-05-23 om 16.59.12

Schermafbeelding 2018-05-23 om 16.52.38


(*) Ik werd ook geïnspireerd door de sfeer in een kleedkamer met jonge voetballertjes, toen ik in januari één van de spelertjes van KSCE Mariakerke naar een voetbalmatch mocht brengen.

Namasté, Viviane

foto: ©vivapo

Advertenties

Een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 11

Standaard

newspapers-444447__480Voor de derde keer in een half uur tijd loopt Wouter van het terras naar de brievenbus. “Wat is de postbode laat vandaag” foetert hij. Het moet hém weer overkomen, net nu er een interview met een Tierentyn in het plaatselijk weekblad staat. Lees de rest van dit bericht

Een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 10

Standaard

tree-113924__480

Na een autorit van drie uur over Nederlandse en Vlaamse wegen arriveert Marlene op het feest dat ondertussen is begonnen. Ze wordt verwelkomd door haar vriendin zoals het gebruikelijk is tussen hen. Ze omarmen elkaar, hart tegen hart, woordeloos. De gastrvrouw leidt haar naar de openstaande terrasdeuren, geeft haar een knipoog en keert op haar stappen terug om andere gasten te verwelkomen. Lees de rest van dit bericht

Een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 09

Standaard

abstract-2468874__480

Koud water stroomt over z’n naakte torso; hij rilt maar bijt door … hij wrijft alle muizenissen uit z’n haar en schrobt al het verdriet, de pijn en de herinneringen aan gisteren uit zijn lijf. Hoe hij vannacht in z’n bed is geraakt weet hij niet.  Wel hoe hij wakker werd – helemaal gekleed – ineengedoken als een foetus met een geveterde Mascolori schoen aan z’n linker voet. Lees de rest van dit bericht

Een dag uit het leven van Daisy T. – 01

Standaard

Daisy loopt samen met andere kinderen op de speelplaats van de Papnunnen (*) in de Langestraat. De echte naam van de school is Sint-Vincentius a Paulo (**). Die moeilijke naam kent ze uit een boekje over het leven van die heilige man. Op de kaft staat een foto van hem en een non met net zo’n witte kap op haar hoofd als de nonnen van de PapnunnenLees de rest van dit bericht

Een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 08

Standaard

WAAROM - foto 8

Ook al wordt Daisy pas vanavond in Egmond aan Zee verwacht, ze vertrok reeds bij het krieken van de dag.  Het lijkt zelfs alsof ze het echtelijk dak is ontvlucht om te ontsnappen aan het geweeklaag van Wouter. “Ik wil het niet, hoor je mij, ik wil niet dat je gaat. Als je toch gaat dan zet je hier geen voet meer over de vloer”.

Ze glimlacht. Tien jaar geleden trapte ze daar nog in, nu niet meer. Het woord Osho boezemt haar man nog steeds verlatingsangst in. Om hem voor die angst te behoeden liet ze reeds menig aanlokkelijk aanbod aan haar neus voorbijgaan. Vandaag gaat ze echter voor hààr verlangen … een Wellness Weekend – Spring Awakening in de Osho Humaniversity.

Nu ze toch in de buurt is wil ze eerst nog haar vriendin bezoeken die een galerie runt in IJmuiden.  Het vooruitzicht om met een zielsgenoot van gedachten te kunnen wisselen geeft haar een boost aan energie. Met vaste tred – ze lijkt Wouter wel – stapt ze over de houten vloer van de veerpont in Velsen.  De watertaxi naar IJmuiden ligt reeds aangemeerd. Haar kunstenaarsuitstapje start op het water.


Namasté, Viviane

Bron foto: Marjon Sarneel – Start je Verhaal