Categorie archief: #schaap schrijft

Schaaps’ Schrijfuitdaging #8: schrijf bij een afbeelding

Standaard

Altijd leuk, die schrijfuitdagingen van Schaap Schrijft, al vind ik de opdracht van deze week bijzonder moeilijk. Er werd ons gevraagd een  tekst te schrijven bij onderstaande afbeelding. Mijn bijdrage – een limerick – vind je onder de tekening van Amandine Piu

f1f67dc437e803d60278eea5cd0ec429

Kaaiman op de schoolbus

Nee, nee, ik wil niet naast Jaap op de schoolbus zitten.

Straks begint hij opnieuw te plagen en te vitten.

Over mijn knuffel notabene.

“Een kaaiman nam de benen”

roept hij dan heel luid, “hij had last van de hitte”.

 

Dan is er op de bus weer groot kabaal

want de kinderen geloven zijn verhaal.

Ze zien mijn knuffel vliegen

Jaap is dus niet aan het liegen.

Dit komt ooit nog in het kinderjournaal.

©vivapo – 6/1/19

 

Namasté, Viviane

 

 

Advertenties

Schaaps’ Schrijfuitdaging #7: Oud & Nieuw

Standaard

mailbox-1109953__480

Van Oud naar Nieuw

Sinds iets meer dan twee maand mist hij haar, dag en nacht. 

Terwijl hij de post uit de brievenbus haalt flitst het door zijn hoofd: we zullen vanavond op de Brugse grote markt niet samen uit volle borst zingen, noch om middernacht elkaar en omstaanders ’n Gelukkig Nieuw Jaar wensen, noch arm in arm huiswaarts keren en thuis een glaasje bubbels drinken vooraleer samen het nieuwe jaar in te dromen… 

Hij ritst één van de enveloppes open en leest: we missen vandaag je overleden vrouw maar ook jou!


Voor de zevende uitdaging van Schaap Schrijft ging ik voor een persoonlijke invulling van het thema ‘Oud & Nieuw’.
Ik gebruikte slechts 92 woorden (exclusief de titel) , zodat ik het ook kon delen op de FB groep van Schrijven Magazine: Ultrakorte Verhalen (UKV met maximum 99 woorden).

Namasté, Viviane

foto: Pixabay

Schaaps’ Schrijfuitdaging #6: neen

Standaard

Logo-wld-2016Wereldlichtjesdag

Van zodra ze de living van het Woon- en Zorgcentrum binnen stapt ziet Sonja dat haar moeder gebogen zit over een kerst-mandala-kleurboek. Ze kust haar op de wang met de boodschap “dag mama, ik kom voor de kerstversiering in jouw kamer.”

Omdat haar moeder niet reageert zet Sonja zich naast haar moeder neer en neemt haar gezicht in haar handpalmen. Twee betraande ogen kijken haar hulpeloos aan. Sonja hoort hoe haar moeder een diepe zucht slaakt. “Mama, wat scheelt er?” Ze probeert haar te troosten met “ik heb een nieuwe kerstkribbe voor je mee”. 

Het blijft even stil tot de betraande ogen oplichten. “Neen” zegt haar moeder, “neen, ik wil dit jaar géén kerstversiering.” Wat wil je dan wel” vraagt Sonja zacht. Haar moeder antwoordt gedecideerd “Ik wil geen kerstboom met flikkerende lichtjes, ik wil geen kindje in de kribbe. Ik wil straks wél samen met de andere bewoners kaarsjes aansteken in de kapel ter nagedachtenis aan overleden kinderen.”

Plots schiet het Sonja te binnen … vandaag is het de tweede zondag van december. Mensen steken over de hele wereld om 19.00 uur kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten!

Sonja’s gedachten vloeien naar de herinnering aan haar broer, mama’s jongste kind die hen dit voorjaar ontvallen is.


Wereldlichtjesdag op 9/12/18 inspireerde mij voor de zesde uitdaging van Schaap Schrijft met als thema ‘neen’, een kortverhaal met maximum 150 woorden

Namasté, Viviane

foto: Wereldlichtjesdag.nl

Schaaps’ Schrijfuitdaging #4: bril

Standaard

owl-47526__480

Boek vol wijsheid

De Spin zat in een eenzame hoek van zijn door iedereen vergeten web.

M’n web is oud dacht hij. Het is door de tand des tijds wat uitgerafeld. Er ontbreken draden op cruciale plaatsen. Het glinstert ook niet meer zoals vroeger. 

Met gesloten ogen zuchtte hij diep en luid. Uitademen helpt om te ontspannen, las hij ergens. Het zuchten kwam de Uil ter ore die op een tak boven de Spin zat. Hij trok één oog half open en riep hallooo.

Mijnheer de Uil, ik voel me zo eenzaam zei de Spin. Heb je wat goede raad voor mij?

Een lage stem weerklonk: m’n beste, in mijn Boek vol Wijsheid staat wat baten kaars en bril als de Spin niet zien en lezen wil. Hoe je kijkt is wat je ziet vriend. Zet dus een andere bril op en laat mij nu een uiltje vangen. 

©vivapo 16/11/18


 

Deelnemers aan ’t SchrijfNest van 3/10/18 werden uitgenodigd om zich door Toon Tellegen te laten inspireren voor een ‘kort’ verhaal over een spin. Hun korte verhalen worden gedeeld op Mijmeren op papier.
Voor mijn kort verhaal (286 woorden) gebruikte ik als openingszin “De spin zat in een eenzame hoek van zijn door iedereen vergeten web” uit “In Iedereen was er”.
Voor de vierde uitdaging van Schaap Schrijft met als thema ‘bril’ heb ik het ingekort tot het toegestane maximum van 150 woorden (exclusief de titel).

Namasté, Viviane

foto: Pixabay