Categorie archief: #schaap schrijft

Schaaps’ Schrijfuitdaging #12: brief

Standaard

valies

Daar is hij … daar is hij …  

Als uitgelaten kinderen staan enkele volwassenen te wuiven naar een bus die in de bocht verschijnt. Daisy popelt van ongeduld om Joris in haar armen te sluiten. Haar ogen zoeken  zijn silhouet maar de weerspiegeling van de ramen verhindert dit. 

Eindelijk … daar is hij dan. Ze ziet hem nog vliegensvlug een traan wegpinken vooraleer hij naar haar toe komt met zijn spiksplinternieuwe valies aan de hand.  Nog nooit eerder ging haar achtjarige zoon op vakantie zonder zijn ouders. Nu moest het wel … hij had die sportvakantie gewonnen.

Dag jongen, hoe was het, vraagt Daisy terwijl ze hem een knuffel geeft.
Goed, goed …
Vond je het tof?
Ja, ja, tof.
Kreeg je mijn brief?
Ja, ja.
En… vond je dat leuk?
Ja, ja, maar … gaan we nu naar huis, ik wil Mitzi zien.

Bij hun thuiskomst komt Mitzi hen keffend en kwispelend tegemoet. Terwijl de chihuahua en haar zoon als twee dartele hondjes in de tuin rennen opent Daisy de reiskoffer om het wasgoed te sorteren. Helemaal onderaan vindt ze een witte envelop. Op de voorzijde herkent ze haar handschrift en op de achterzijde ziet ze … de enveloppe is nog steeds dicht.

©Viviane Van Pottelberghe


Dit was mijn bijdrage voor de  twaalfde schrijfuitdaging van Schaap Schrijft: Schrijf een verhaal van maximaal 250 woorden waarin een brief centraal staat.

Namasté, Viviane

Bron Afbeelding: Pixabay

Advertenties

Schaaps’ Schrijfuitdaging #11: natte haren

Standaard

oude en jonge hand

Lovis zit aan een vierkante tafel samen met vier vrouwen en één man, allemaal leeftijdsgenoten.  Zij is als eerste klaar met het middageten, enkel het toetje staat nog voor haar, naast het bord met daarop het bestek.  “Eet je jouw dessert niet op vandaag” vraagt de vrouw die de tafel komt afruimen monkelend.  “Straks, straks” antwoordt ze en er verschijnt een glimlach op haar gezicht.  Ze is goed geluimd, zoals dat ook iedere week op dezelfde dag het geval is. 

Ze heeft het reeds sinds het ontbijt in de gaten: op de kalender aan de muur staat het cijfer dertien, met daaronder februari maar vooral – in hoofdletters – WOENSDAG. Op woensdag krijgt ze ’s middags bezoek. Neen, niet zomaar bezoek. Haar jongste kleinkind komt na ’t school bij haar langs. Nooit voor lang maar dat hoeft ook niet. Hij heeft niet veel tijd nodig om haar een knuffel te geven en een stoel bij te schuiven voor hun wekelijks ritueel. 

Lovis geniet dan telkens van iets wat ze eigenlijk niet hoort te doen maar wat ze lekker wél doet. Op haar leeftijd kan men haar toch niet meer van ongehoorzaamheid beschuldigen? Integendeel, ze doet aan goede werken: de hongerigen spijzen en de dorstigen laven.  Haar kleinzoon heeft immers altijd grote honger als de school uit is.

Haar tafelgenoten zitten ook mee in het complot. Niemand denkt er nog maar aan om te verraden dat zij op woensdag nooit zelf haar dessert verorbert. “Ik denk dat hij vandaag niet komt” zegt één van haar tafelgenoten.  “Het giet water.  Je verwacht toch niet dat die jongen daar door komt.” “Je zal je toetje zelf moeten opeten”, zegt een andere vrouw. “Ik lust wel een tweede toetje” grapt de enige man aan haar tafel. “Toet-toet” zegt Lovis, “hij komt vast en zeker.” “Kijk, kijk, daar is hij” fluistert haar overbuur. 

Lovis draait zich om en zet zich klaar om een stevige knuffel in ontvangst te nemen. Wanneer ze enkele koude spatjes op haar warme wangen voelt kijkt ze naar hem op. “Mijn kind” zegt Lovis “wat zijn je haren nat. Ben je uit zwemmen geweest?”

“Oma, wat ben jij toch plezant” antwoordt haar kleinzoon. Terwijl hij met één oog naar het toetje kijkt schuift hij een stoel dichterbij om naast haar te zitten.

©Viviane Van Pottelberghe


Deze (zondag)namiddag schreef ik dit verhaaltje voor de elfde schrijfuitdaging van Schaap Schrijft.

Voor haar schrijfuitdaging had ze het boek “Ronja de roversdochter” van Astrid Lindgren (1981) op een willekeurige pagina geopend en daar een stukje tekst uit gepikt.

Schrijf een verhaal van maximaal 400 woorden waarin je het volgende stukje verwerkt: ‘Mijn kind,’ zei Lovis. ‘Wat zijn je haren nat . Ben je uit zwemmen geweest?’

Namasté, Viviane

Bron Afbeelding: Pixabay

Schaaps’ Schrijfuitdaging #10: winters weer

Standaard

schermafbeelding2019-01-31om23.44.04

volmaakte
stappen
in sneeuw
merel fluit

stappen
hart zingt
merel fluit
voet zoent

hart zingt
ik geniet
voet zoent
aarde kust

ik geniet
jarig jong
aarde kust
zeventig

jaar jong
in sneeuw
zeventig
volmaakt

©vivapo – 9/2/19


Schrijf een GEDICHT van maximaal 100 woorden bij het thema: winters weer. Dat was Uitdaging #10 van Schaap Schrijft vorige zaterdag. Ik liet mij inspireren door mijn zeswoordenverhaal van 30 januari. Die ochtend zette ik mijn eerste stapjes in de wereld als kersverse 70 jarige, blootsvoets in de sneeuw.

Namasté, Viviane

 

 

Schaaps’ Schrijfuitdaging #8: schrijf bij een afbeelding

Standaard

Altijd leuk, die schrijfuitdagingen van Schaap Schrijft, al vind ik de opdracht van deze week bijzonder moeilijk. Er werd ons gevraagd een  tekst te schrijven bij onderstaande afbeelding. Mijn bijdrage – een limerick – vind je onder de tekening van Amandine Piu

f1f67dc437e803d60278eea5cd0ec429

Kaaiman op de schoolbus

Nee, nee, ik wil niet naast Jaap op de schoolbus zitten.

Straks begint hij opnieuw te plagen en te vitten.

Over mijn knuffel notabene.

“Een kaaiman nam de benen”

roept hij dan heel luid, “hij had last van de hitte”.

 

Dan is er op de bus weer groot kabaal

want de kinderen geloven zijn verhaal.

Ze zien mijn knuffel vliegen

Jaap is dus niet aan het liegen.

Dit komt ooit nog in het kinderjournaal.

©vivapo – 6/1/19

 

Namasté, Viviane

 

 

Schaaps’ Schrijfuitdaging #7: Oud & Nieuw

Standaard

mailbox-1109953__480

Van Oud naar Nieuw

Sinds iets meer dan twee maand mist hij haar, dag en nacht. 

Terwijl hij de post uit de brievenbus haalt flitst het door zijn hoofd: we zullen vanavond op de Brugse grote markt niet samen uit volle borst zingen, noch om middernacht elkaar en omstaanders ’n Gelukkig Nieuw Jaar wensen, noch arm in arm huiswaarts keren en thuis een glaasje bubbels drinken vooraleer samen het nieuwe jaar in te dromen… 

Hij ritst één van de enveloppes open en leest: we missen vandaag je overleden vrouw maar ook jou!


Voor de zevende uitdaging van Schaap Schrijft ging ik voor een persoonlijke invulling van het thema ‘Oud & Nieuw’.
Ik gebruikte slechts 92 woorden (exclusief de titel) , zodat ik het ook kon delen op de FB groep van Schrijven Magazine: Ultrakorte Verhalen (UKV met maximum 99 woorden).

Namasté, Viviane

foto: Pixabay

Schaaps’ Schrijfuitdaging #6: neen

Standaard

Logo-wld-2016Wereldlichtjesdag

Van zodra ze de living van het Woon- en Zorgcentrum binnen stapt ziet Sonja dat haar moeder gebogen zit over een kerst-mandala-kleurboek. Ze kust haar op de wang met de boodschap “dag mama, ik kom voor de kerstversiering in jouw kamer.”

Omdat haar moeder niet reageert zet Sonja zich naast haar moeder neer en neemt haar gezicht in haar handpalmen. Twee betraande ogen kijken haar hulpeloos aan. Sonja hoort hoe haar moeder een diepe zucht slaakt. “Mama, wat scheelt er?” Ze probeert haar te troosten met “ik heb een nieuwe kerstkribbe voor je mee”. 

Het blijft even stil tot de betraande ogen oplichten. “Neen” zegt haar moeder, “neen, ik wil dit jaar géén kerstversiering.” Wat wil je dan wel” vraagt Sonja zacht. Haar moeder antwoordt gedecideerd “Ik wil geen kerstboom met flikkerende lichtjes, ik wil geen kindje in de kribbe. Ik wil straks wél samen met de andere bewoners kaarsjes aansteken in de kapel ter nagedachtenis aan overleden kinderen.”

Plots schiet het Sonja te binnen … vandaag is het de tweede zondag van december. Mensen steken over de hele wereld om 19.00 uur kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten!

Sonja’s gedachten vloeien naar de herinnering aan haar broer, mama’s jongste kind die hen dit voorjaar ontvallen is.


Wereldlichtjesdag op 9/12/18 inspireerde mij voor de zesde uitdaging van Schaap Schrijft met als thema ‘neen’, een kortverhaal met maximum 150 woorden

Namasté, Viviane

foto: Wereldlichtjesdag.nl